Zaburzenie dwubiegunowe
Naprzemienne epizody manii lub hipomanii i depresji, które zaburzają codzienne życie.
Zaburzenie dwubiegunowe (choroba afektywna dwubiegunowa) to zaburzenie nastroju charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami: manii lub hipomanii oraz depresji, przedzielonymi zwykle okresami względnej równowagi. W fazie maniakalnej lub hipomaniakalnej mogą pojawić się podwyższony lub drażliwy nastrój, wzmożona energia, mniejsza potrzeba snu, gonitwa myśli i impulsywne zachowania. Faza depresyjna przynosi objawy typowe dla depresji.
Zaburzenie dwubiegunowe dotyczy około 1–2% populacji i najczęściej ujawnia się w okresie młodej dorosłości. Jest chorobą przewlekłą, ale przy właściwym leczeniu można nad nim zapanować i prowadzić stabilne, satysfakcjonujące życie.
Podstawą leczenia jest farmakoterapia stabilizatorami nastroju, uzupełniona psychoterapią i psychoedukacją. Kluczowe są regularność leczenia oraz wczesne rozpoznawanie objawów zwiastujących nawrót.
Stabilność wspierają regularny rytm snu i dnia, monitorowanie własnego nastroju, unikanie alkoholu i substancji psychoaktywnych oraz wsparcie bliskich. Nauka rozpoznawania osobistych sygnałów ostrzegawczych pozwala reagować, zanim epizod się rozwinie.
Jeśli pojawiają się myśli samobójcze, skontaktuj się ze specjalistą lub zadzwoń pod całodobowy, bezpłatny numer 116 123, a w sytuacji zagrożenia życia pod 112.